> nieuws

Nieuws

 
1 oktober 2018

Journalistiek in een land van corruptie

Dit voorjaar nam Sterre ten Houte de Lange deel aan de MasterPeace-walk naar Kenia. Onderweg ontmoette ze onder meer Nelly (23 jaar), een eerstejaars student journalistiek die haar gemeenschap wil veranderen door middel van journalistiek veldwerk, ondanks dat haar dromen een gevaar zijn voor haar eigen leven.
Tekst en foto Sterre ten Houte de Lange

‘Ik wil journalist worden zodat ik de voice of the people kan worden. Ik geloof in mezelf en de hulp van boven.’ Hier spreekt een ambitieuze jonge journalist. Nelly is eerstejaars student journalistiek. ‘Mijn ambities worden gedreven vanuit een passie. Ik wil niet journalistiek bedrijven puur en alleen om geld te verdienen. Ik wil verhalen maken die mijzelf ook aangaan. Die emoties moeten overkomen op mijn publiek.’

'Je hebt de keuze: zwijggeld accepteren of vermoord worden.'

Haar dromen lijken op dromen van veel jongeren: groot. Met als verschil dat haar dromen een gevaar zijn voor haar eigen leven. En dat weet ze. Maar ze wil haar gemeenschap veranderen en journalistiek veldwerk is haar manier om dat te bereiken. Nelly studeert journalistiek in Nairobi, Kenia. De gemeenschap waar ze over spreekt is de Maasai. In Kenia is persvrijheid beperkt. Ten opzichte van andere Afrikaanse landen heeft Kenia een relatief progressieve grondwet en een goed ontwikkelde pers. Toch is spreken tégen de macht gevaarlijk voor journalisten. ‘Als je als journalist achter foute activiteiten van politici komt, komen ze bij je langs met een zak geld,’ vertelt Nelly. ‘Je hebt de keuze: zwijggeld accepteren of publiceren en de volgende dag vermoord worden.’ Volgens de Committe to Protect Journalists zijn er sinds 1992 twee journalisten vermoord in Kenia. Nelly noemt meerdere (activistische) journalisten die gestopt zijn met werken of totaal verdwenen zijn.

Ik ontmoet Nelly tijdens de MasterPeaceWalk in april 2018, waar ik heen kon dankzij Menno’s Global Village. Het plan van de walk was om met twintig westerlingen en twintig jonge Maasai in zes dagen honderd kilometer af te leggen door het Maasailand. Pratend en zwijgend over leiderschap, ambities en vrede. De honderd kilometer hebben we niet gehaald, vanwege modder en Keniaanse omgang met tijd en afstand, maar het praten en zwijgen is geluk. Ik ben zelf journalist, ambitieus en idealistisch, maar mijn leven wagen om de waarheid verkondigen?

'Ik prefereer ontslagen worden boven het ontkennen van de waarheid.'

Ben je dan niet bang dat jou hetzelfde gebeurt, vroeg ik haar. ‘Nee ik ben niet bang. Mijn leven zal gevaarlijk zijn, maar ik denk niet dat ik vermoord zal worden. De journalisten die vermoord zijn waren onbeleefd. Ik denk dat ik de waarheid vriendelijker zal brengen. Misschien grootschalig in landelijke media, maar vooral lokaal. Zodat, wanneer de overheid erachter komt wat ik de mensen heb verteld, het te laat voor hen is om het ongedaan te maken.’ Vriendelijk en tactisch wordt haar strategie. Ze is vooral vastberaden om níet mee te doen in het corrupte systeem. ‘Ik zal niet omgekocht worden zodat ik dingen moet schrijven die onwaar zijn. Ik ga niet schrijven dat een onschuldige man een meisje heeft verkracht als het eigenlijk een politicus was. Zelfs als die politicus naar mijn baas gaat en me laat ontslaan. Ik prefereer ontslagen worden boven het ontkennen van de waarheid. En als de consequenties zwaarder gaan stap ik liever aside, stop tijdelijk met journalistiek, dan dat ik onwaarheden ga verkondigen.’

De verandering die ze voor ogen heeft gaat over haar land. ‘Ik wil mijn gemeenschap veranderen, Kenia veranderen en uiteindelijk de wereld at large. Ik zal beginnen bij mijn generatie, zodat we een pact kunnen vormen. Een groep en generatie die corruptie niet oké vinden.’ En ze wil meer zelfstandigheid en onafhankelijkheid voor haar gemeenschap. 'We zijn als land en gemeenschap veel te afhankelijk van giften en rijke donateurs. Ik denk dat de Maasai veel te veel houdt van relaxten. Terwijl we zo creatief zijn. Als we die creativiteit inzetten voor onze gemeenschap, zouden we ons eigen broek op kunnen houden. Want: if you want your life to shine, you should work extra hard.'

Deze bijdrage verscheen eerder in het boekje dat verscheen bij het jaarthema 2018-2019 van de doopsgezinde geloofsgemeenschap: 'Geef mij nu je angst...'. Meer over dit boekje en bestelinformatie: klik hier.


Terug
  Meer informatie     ANBI-register
 
  contact maandblad privacy
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2019 Doopsgezind.nl